Technologie in ons eten is en blijft belangrijk. Maar zeker nu de puurnatuurtrend hoogtij viert, is technologie niet altijd geliefd bij de foodconsument. Tenzij het om food met een hoog knuffelgehalte gaat.
Happy Shrimp.jpg
We willen onbespoten appeltjes, vrolijk scharrelende biovarkens en het liefst wilde zalm. Puur natuur, met andere woorden. Tegenover technologie staan we argwanend, we zien technologie nogal eens als ‘fout’. Het inspuiten van kipfilets met water weten bijvoorbeeld maar weinig consumenten te waarderen.
Maar willen we alle buiken op onze planeet voeden, dan is puur natuur eten een illusie geworden. Technologie is simpelweg noodzakelijk. Sterker nog, technologie kan ons enorm helpen. Tegenover de ‘foute’ technologie die ons loopt te neppen, niet zichtbaar is en alleen de portemonnee van de producent spekt, staat ‘goede’ technologie – technologie die ons kan helpen om duurzamer te produceren, meer mensen van de hongersnood te redden en gezonder eten te leveren.
Een goed voorbeeld van goede technologie biedt de Happy Shrimp Farm, de eerste tropische garnalenkwekerij in onze eigen Rotterdamse haven. Dankzij het gebruik van warme stromen ‘afvalwater’ groeien deze kleine roze beestjes hier als kool en worden onder andere de mangroven in tropische gebieden gespaard die normaliter vaak te lijden hebben onder de garnalenkweek. De technische realisatie heeft nog heel wat voeten in de aarde gehad, maar daar wordt de consument gelukkig niet mee vermoeid. De initiatiefnemers zijn zo slim geweest om een sympathieke naam voor hun bedrijf te kiezen en een vrolijk logo van een garnaal met een big smile. Zo krijgt de techniek die erachter ligt een emotionele lading en wordt het lastig om over deze technologie niet positief te zijn.
Ophef
Maar wat is goed en fout? Daarbij komt de rol van communicatie om de hoek kijken. De toon kan snel gezet zijn en bepaalde aspecten kunnen dan terecht of ten onrechte in een kwaad daglicht komen te staan. Denk aan alle ophef rond genetische modificatie. Ook de ontwikkelaars van kweekvlees (het opkweken van vleescellen in een laboratorium) stuiten nogal eens op weerstand. Straks liggen wellicht de eerste milieuvriendelijke, zonder dierenleed tot stand gebrachte gehaktballetjes in de supermarkt. Maar de vraag blijft of de consument ze accepteert.
Naast de technische researchinspanningen zullen de ontwikkelaars ook veel moeite moeten doen om het vlees een positieve lading te geven die de argwaan overstemt. De naam, de vorm, de verpakking en de communicatie rond het product zullen allemaal moeten bijdragen aan een hoger knuffelgehalte. Alleen dan heeft het kans van slagen. En dat geldt voor alle technologieën in food. Ze moeten een duidelijk meerwaarde voor de consument hebben, die tegelijkertijd op een emotioneel aantrekkelijke manier wordt gebracht.
Marielle Bordewijk is fooddesigner en foodtrendwatcher (www.studio-foodoo.nl)
