Blue Diamonds -
Een smartphone van 1,3 miljoen dollar, ingelegd met diamanten. Het ontwerp is van Peter Aloisson.
Het aantal nullen op je rekening heeft maar zelden iets te maken met liefde voor technologie. Maar voor sommige mensen is techniek een persoonlijke passie, een passie die alleen door rijkdom tot in het extreme kan worden beleefd.
Nederland heeft een select clubje technorijken. Mannen en vrouwen die juist door (handig gebruik en goede marketing van) technologie zijn binnengelopen. Denk in ons land aan the likes of Raymond Spanjar (Hyves), Ben Woldring (telecomsites), de TomTom-top. Die mensen bouwen hun bedrijven op telkens nieuwere technieken en zijn zelf altijd up-to-date met de laatste vondsten. Merien ten Houten (die cashte na de verkoop van zijn Ilse Media aan Sanoma Uitgevers) pakte, toen we het over zijn huisje in Disneyland Frankrijk hadden, meteen de laptop om via Google Earth zijn domein te tonen – dat type.
Maar ook mannen en vrouwen die vermogen vergaarden met oeroude, in wezen niet technologisch gedreven handel, omarmen soms technologie – als gebruiker. Een van deze technoliefhebbers is de oprichter van Mexx, Rattan Chadha. Hij liet mij ooit zijn huis zien, dat – eind jaren negentig al – in elke ruimte een mood center aan de muur had, een doosje met touchscreenknoppen voor de persoonlijke instelling van muziek, licht en gordijnen. Een eigenaar van tientallen bedrijven, buurman in Bussum, glunderde toen hij mij zijn privébioscoop liet zien, waarvoor hij een kelderverdieping onder zijn huis had laten uitgraven: “Van dit audiovisuele systeem zijn er maar twee; Alan Parsons heeft het andere.”
Rubberlaarzen
Wie veel geld heeft, kan mooie, handige, technische dingetjes kopen. Maar veel ondernemers halen een beetje hun schouders op als het gaat om technologie. Ze laten anderen rekenen en denken. Die ondernemers, en dat zijn er vele, zijn de technoschuwen. Zoals de vermogende eigenaar van de tijdschriftuitgeverij waar ik ooit werkte: hij had weliswaar een computer op zijn mahoniehouten uitgeverstafel staan, maar gebruikte hem zelden. Als hij beslist moest mailen, belde hij een eindredacteur op die het apparaat aanzette en het mailtje typte en verzond. Zijn getrouwen binnen de uitgeverij vertelden hem wat ze op het web zagen. Het mag geen verbazing wekken dat de ‘web presence’ van zijn bedrijf jarenlang nihil was. Hij had ook geen mobieltje: “Mensen die me echt willen spreken, weten me wel te vinden.”
Technoschuwen kunnen soms technorijk worden; neem Bob Crebas. Een stakige, uit de Noordoostpolder getrokken dienstweigeraar die handel zag in tweedehandswinkels en pas na heel veel aarzeling een webvariant startte van zijn nering: marktplaats.nl. Een luttele vijf jaar later verkocht Crebas zijn site voor 225 miljoen dollar aan eBay. Bevlogen door technologie? “Welnee”, glimlacht de man, terwijl hij in zijn rubberlaarzen naast mij door het polderland ploegt, “ik zie meer in grootschalige productie van brandnetel voor kleding. Wist jij dat brandnetel het nieuwe katoen is?”
Een technoschuwe van het zuiverste water was de wegenbouwer die zijn miljoenenonderneming vanuit het niets had opgebouwd. De man kon je alles vertellen over asfaltborstels van vijf ton per stuk, van imposante en peperdure productiestraten en van facturatie, maar van computers ‘en die dingen’ had hij geen benul. “Ja, we hebben een afdeling finance en een orderafdeling en daar werken ze met computers. Helaas vond mijn accountant dat ik ook een overzicht moest hebben. Ik heb toen iemand gevraagd een programma te schrijven waarmee ik telkens een stukje bedrijfsinformatie krijg, met één vraag erbij aan mij. Er zitten twee knoppen op dat programma: DOEN – en NIET DOEN.”
Onno Aerden () is uitgever van GMG Media en hoofdredacteur van Miljonair (www.miljonair.nl)
